Frederique Jonker

Frederique Jonker

Black balloon reprise - 115x190 cm,

spraypaint, marker op doek 2020


NL

Een tekst, een boom of een screenshot: voor Frederique Jonker (1991) kan alles aanleiding zijn voor een schilderij. Via een eindeloze reeks schetsen en associaties komt zij soms eerst tot een driedimensionale constructie die dient als model. Van daaruit ontwikkelt die alledaagse aanleiding zich op het doek tot een complexe structuur die vaak in niets meer lijkt op het oorspronkelijke motief. Ze schildert beelden van een soort zelfgebouwde machines of zwevende satellieten zonder enig doel of logica. Maar daar is het Jonker dan ook niet om te doen. Het beeld moet overtuigen en verleiden door de opbouw, de kleur en het materiaal, en een filmisch licht dat een zekere spanning versterkt. Uiteindelijk, aldus Jonker, moet het werk ‘een innerlijke logica hebben’. In haar veelal grote doeken werkt ze met verschillende materialen en technieken door elkaar heen. Ze tekent, schildert, schraapt en gebruikt spuitbussen – een verleden als graffitispuiter komt haar daarbij goed van pas. Zo maakt ze ruimtelijke constructies waarin zachte overgangen en vage achtergronden contrasteren met harde lijnen en scherpe vormen en waarin grote vlakken en minutieuze details elkaar afwisselen in een duizelingwekkend geheel. (Tekst Mondriaanfonds)




EN

A text, a tree or a screenshot: for Frederique Jonker (1991) anything can give rise to a painting. Through an endless series of sketches and associations she sometimes first arrives at a three-dimensional construction that serves as a model. From there, the everyday motif develops on the canvas into a complex structure that often no longer resembles the original motif in any way. She paints images of a kind of self-made machines or floating satellites without any purpose or logic. But that is not what Jonker is about. The image has to convince and seduce through its construction, colour and material, and a cinematic light that heightens a certain tension. Ultimately, according to Jonker, the work must have 'an inner logic'. In her mostly large canvases, she works with various materials and techniques. She draws, paints, scrapes and uses spray cans - a past as a graffiti artist comes in handy here. In this way she creates spatial constructions in which soft transitions and vague backgrounds contrast with hard lines and sharp forms, and in which large surfaces and minute details alternate in a dazzling whole. (Text Mondriaanfonds)



Fruitvliegjesvanger, 115x115 cm,

spraypaint, marker op doek, 2014