AGENDA

Van 30.06.2022 - 01.09.2022 is de galerie alleen open op afspraak.                                                                ENGLISH VERSION 

On demand, by appointment only

01.07.2022 - 31.08.2022


In de loop van het jaar komen en gaan de kunstwerken; op beurzen, social media en in de galerie. Soms blijven deze nog lang nazingen. Nu is de gelegenheid om ze nog eens te bekijken. Tijdens de zomermaanden is de galerie alleen op afspraak open en wordt werk on demand in de galerie gehangen. Werk dat we in stock hebben, maar ook werk dat de kunstenaar nog in stock heeft. Alles kan!

UPCOMING

High fired

01.09.2022 – 15.10.2022

 

Deelnemende kunstenaars:  Anne Marie Laureys Ceramics, Deirdre McLoughlinEileen Cohen Sussholz, Joke Raes, Marga Knaven, Marja Kennis, Nathalie Campion en Reinier Lagendijk.

 

Op zaterdag 03.09.2022 zal Wendy Gers (Conservator Moderne en hedendaagse keramiek, Keramiekmuseum Princessehof) om 16.00 uur de expositie officieel openen. U bent welkom!

Keramiek is hot! En niet alleen omdat het zo heet gebakken wordt, maar vooral omdat het zo’n fantastisch materiaal is met bijna onuitputtelijke mogelijkheden om een beeld te maken. Technieken en expressievormen zijn haast onbegrensd. Van spierwit tot gitzwart en alle kleuren ertussen in, mat of glanzend, figuratief of abstract, ambachtelijk, ruig of juist heel fijntjes, wat een kunstenaar ook maar bedenkt (en dat zijn vaak heel uitzonderlijke beelden) alles lijkt mogelijk met klei en porselein. Klei en porselein, het zijn magische materialen die van een ongevormde klomp onder de handen van de kunstenaar veranderen in wonderlijke sculpturen.

Nathalie Campion wil de kracht en kwetsbaarheid van de natuurlijke wereld tot uitdrukking brengen. Haar werk is geïnspireerd op de cyclus van het leven en de natuur.

In haar sculpturen is het lichaam heimelijk aanwezig. De verschillende vormen, de boomstronken impliceren deze aanwezigheid.

Ze hebben geen gezicht, als een eerbetoon, een laatste elegie, herinnert de keramiek ons aan verre bossen.

Voor Marja Kennis wordt de identiteit van een plek bepaald door de habitat. De aanwezigheid van lokale levensvormen, vooral planten, is niet alleen het gevolg van de natuurlijke omgeving, maar ook van de aanwezigheid van de mens. De mens bepaalt welke planten er mogen verschijnen, waarbij de culturele regelgeving over o.a. economische en esthetische kwaliteiten bepalend is.

In het werk van Marga Knaven is materialiteit veelzeggend en allesbepalend. Soms door hun fysieke verschijningsvorm broos en kwetsbaar. Soms door hun zintuigelijke impact, je kunt je er niet aan onttrekken.

De kwetsbare schoonheid en lange geschiedenis van porselein prikkelden om op zoek te gaan naar de grenzen van deze bijzondere klei. Na enige tijd slaagde ze erin om flinterdunne vellen te gieten die na het drogen losjes gevouwen werden en ogenschijnlijk achteloos in de ruimte achter gelaten.

Het werk van Reinier Lagendijk bestaat uit het maken van beelden, installaties en monumentaal werk waarin de natuur een prominente rol speelt. Al zijn werk refereert naar de cultivatie van onze natuur en ons landschap.

De levende flora is zijn grootste inspiratiebron, in al haar facetten is hij het meest gefascineerd in de groei, de vervormbaarheid en de vergankelijkheid.

Klei geeft de mogelijkheid deze vervormbaarheid vorm te geven, en de vergankelijkheid te stollen in tijd.

De draaitechniek, ‘eeuwenoud’… is het concept ‘an sich’ in het werk van AnneMarie Laureys Ceramics. De bron is een reeks uit klei op de schijf gedraaide vormen. De plastische wand van de nog natte en weke pot is vervormbaar met hand- en vingergrepen, met fijne en forse bewegingen. De klei zelf, deze materie is de kern van inspiratie.
Gedraaide en vervormde potdelen, volume, huid, textuur en kleur al dit wordt geassembleerd tot een geheel. Unieke antropomorfe sculpturen ontstaan, die vertrekkend vanuit de vorm de zintuiglijke en narrarieve verbeelding tastbaar maken.

Bij Deirdre McLoughlin maakt hoop deel uit van het proces van het onderzoeken van de klei om te vinden wat tot uitdrukking moet worden gebracht. Het is een avontuur naar het onbekende. Energie is de sleutel - dan focus. Zij is zelf het instrument waarmee ze werkt. Zo heeft ze verschillende fysieke bewegingsdisciplines en meditatie-oefeningen onderzocht. Ook heeft ze zich in andere culturen, situaties en omgevingen geplaatst om kennis te absorberen.

De porseleinen sculpturen van Joke Raes ontstaan schijnbaar moeiteloos. Maar wie ze van dichtbij bekijkt duizelt het van de detaillering: elk werk is met grote aandacht gemaakt, verraadt obsessie met het oppervlak en alles wat daarachter ligt. Haar organische beeldtaal is die van het amazonewoud, van de woekerende, wriemelende natuur waarin de mens één soort is te midden van honderdduizenden andere.

De keramische sculpturen van Eileen Cohen Süssholz nemen de vorm aan van assemblages van voorwerpen die individueel gegoten zijn in mallen die ze maakt van dingen die ons culturele landschap bevolken. Of ze nu van het voetstuk van de kunstgeschiedenis zijn geplukt of uit de vuilnishoop in de kelder, haar werk erkent dat we leven in, en omgaan met een wereld van objecten. Ze stelt bovendien op ironische wijze culturele clichés en hedendaagse noties van smaak ter discussie, net zoals ze de status van het kunstobject zelf bevraagt.