KUNSTENAARS/STOCK

Nieuwevaart 200

1018ZN Amsterdam

+31(0)20 6264487

+31(0)6 31000323

contact@franzisengels.nl

Marian Bijlenga maakt objecten en ontwikkelt structuren. Zij maakt gebruik van textiele materialen zoals katoen, papier en paardenhaar.

Niet het materiaal is haar uitgangspunt,maar de vorm. Haar fascinatie is de lijn, grafologische tekens zoals het alfabet, het schrift, cardiogrammen, chinese karakters en fractalen.

 

 

Rene van den Bos kan eindeloos onderzoeken hoe licht en donker met elkaar in dialoog gaan. Bij al zijn werken, of het nu schilderijen zijn of uitsnedes, lijken de vlakken te strijden om een plek op de voorgrond. Vooral bij de grotere werken geeft dit een ervaring van continue beweging in het werk.Bij de schilderijen bereikt hij dit door het doek eerst voor te strijken met water en vervolgens met acrylverf te beschilderen. De verdunde verf wordt door het doek opgezogen waardoor een diffuus en fluwelig oppervlak ontstaat.

 

Helene Briels plakt kleine stukjes papier op, die ze eerst heeft gekleurd. Hierbij gebruikt ze voor de binnenkant en de buitenkant verschillende kleuren. Het werk raakt hierdoor in beweging en biedt een niet aflatend spel van kleur en beweging. Vanuit elke kant bezien wordt het een ander werk.

Knopp Ferro (GE)

Ogenschijnlijk rustig zweven de metalen sculpturen -meestal slechts aan een punt gefixeerd- in de ruimte. Hun beeld wordt gemaakt door enkel horizontale en verticale lijnen die hun eigen ordening lijken te volgen. Deze indruk is echter vluchtig want met elke beweging in de omgeving -of het nu een luchtstroom is of mensen in de ruimte- verdwijnt het nog even daarvoor herkende beeld.

 

Bert Frijns is een beeldhouwer. Een beeldhouwer met glas als materiaal. Zijn glazen objecten hebben de meest eenvoudige vormen, maar uitgevoerd met een wulpse swing. Kommen, cilinders, schalen, vazen. Allemaal terug gebracht tot de basis vorm. Van helder glas, of van gezandstraald glas. Tegen elkaar aanleunend, in elkaar passend of samen een groep vormend. Het thema lijkt niet uitgeput te raken en steeds weet Bert Frijns weer een nieuwe draai aan zijn werk te geven.

 

 

Robbert de Goede, maakt vibrerende sculpturen van draden waarbij je er maar niet de vinger achter kunt krijgen hoe ze in elkaar zitten. Tekst volgt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Willem Harbers

 

De ingewikkelde industriële vormen refereren aan beweging of productie. Harbers’ fascinatie voor productieprocessen, het winnen van grondstoffen en het bewerken van materialen is er duidelijk aan af te lezen, maar nergens vallen de spreekwoordelijke spaanders. En dat lijkt precies de bedoeling van de kunstenaar.

 

Ulrich Haug werkt met was en beton. Het contrast kan niet groter zijn. Maar het is niet alleen een mooi spel met contrasterende materialen. In de was en het beton zijn vaag nog andere materialen te ontdekken. Het wordt hierdoor een verhaal dat gaat overzichtbaarheid en dromen. Een verhaal over de toestand van de natuur, misschien wel gekoppeld aan je eigen gemoedstoestand.

 

 

 

 

Wil Jansen schildert met olieverf op linnen. Heel veel olieverf. Dikke, pasteuze verfstreken in heldere kleuren stralen energie en passie voor het schilderen uit. In deze ogenschijnlijke chaos van pasteus opgebrachte verf zitten verfijnde details van subtiele kleurencombinaties en verfsculpturen.

 

 

Ib Jorn

 

"Do You Know How To Use This Weapon?" is de leidraad in het werk van Ib Jorn. Kunst als wapen. Een wapen wordt doorgaans gebruikt om je vijand te verjagen. Welke vijand Ib Jorn met zijn werk wil verjagen, wordt niet uitgesproken, maar dat het een persoonlijke demon is, is voor de hand liggend.

 

De tekeningen zijn uit de serie die is ontstaan tussen opstaan en ontbijten, als de spoken van de nacht verjaagd moeten worden.

 

 

 

Voor Marja Kennis wordt de identiteit van een plek bepaald door wat er leeft. De aanwezigheid van plaatselijke levensvormen en in het bijzonder planten, wordt niet alleen bepaald door de natuurlijke omstandigheden maar ook menselijke aanwezigheid.

 

 

Christiaan Kuitwaard (1965) schildert met olieverf op doek dat hij eerst op een paneel spant. Hierdoor is hij in staat om heel strak zijn beelden op het doek te schilderen. Vaak zien we vervagende landschappen, soms zo mistig dat het abstract wordt. Een herinnering aan een landschap? Een droom? Ook vormen stillevens een terugkerend thema. Vaak een uitsnede van een kom waarbij hij het licht met enkele verfstreken ongeëvenaard over het oppervlak laat glijden.

 

 

Deirdre McLoughlin maakt sublieme vormen met een mooie afwerking. Hiervoor krijgt ze regelmatig prestigieuze keramiekprijzen zoals in 2014 nog een Westerwald Prijs voor Keramiek. Haar werk 'I am too' is in Ierland op een postzegel afgedrukt als hommage aan deze "grand lady of the ceramic art". Het werk intrigeert door de verstilde beeldtaal waarmee ze de leegte vorm geeft.

 

 

Ze zijn nogal dubbelzinnig, de sculpturen uit de serie ‘Impact’ van Aurelien Maillard. We zien een glad oppervlak dat met veel kracht en agressie is ingekrast, ingeslagen of ingeramd. Als sporen van een spontane uitbarsting van geweld. Je vraagt je af welk voorwerp zulke sporen achter laat.

 

 

 

 

 

 

Frans Mossou maakt vanaf de jaren zestig concrete kunst in de vorm van lichtprenten en lichtobjecten.

Uitgangspunten zijn ruimte, tijd, licht en materie.

 

Zijn werk heeft raakvlakken met het neoplasticisme en met ontwikkelingen in de beeldende kunst van de jaren zestig, zoals o.a. minimal art en de nulbeweging.

Zijn werk bevindt zich in diverse museale en particuliere kunstcollecties.

 

 

Leon van Opstal vond 42 dode hommels onder een boom voor zijn atelier. Sindsdien maakt hij ons bewust van gevolgen die ons menselijk handelen op de natuur heeft. En uiteindelijk op onszelf als onderdeel van die natuur. Hierbij schuwt hij een onverbloemde beeldtaal niet, maar vaker gebruikt hij een flinke dosis humor om zijn boodschap over te brengen. Het gevolg zijn intrigerende beelden waarin vlinders dromerig rond vliegen, al dan niet uitgerust met wapens om zich tegen ons te verdedigen. Hommels en bijen die in noodgevallen weer tot leven gebracht kunnen worden om hun taak in de natuur op zich te nemen. Kunst met een knipoog maar elk stuk met de grootste liefde en oog voor detail gemaakt.

 

 

Simon Oud is opgegroeid in West-Friesland. Het polderlandschap is voor hem altijd een bron van inspiratie gebleven. Ook de bebouwing, die als bakens in het polderlandschap staan, zien we terug in zijn sculpturen. De stoere vormen van de sculpturen komen overeen met het gesloten karakter van de gebouwen. Deze geslotenheid staat in contrast tot de weidse omgeving waar we ze in de polderlandschappen terug vinden.

 

 

Bij Wouter Paijmans zien we een blijmoedige wisseling van een sculpturaal schilderij en een schilderachtige sculptuur. Een ongebonden en eigenzinnige benadering van het schilderij dat voor hem niet gebonden is aan het doek.

 

 

Stefan Rohrer was als jongen al gefascineerd door de kleuren en vormen van auto's. Als kunstenaar gebruikt hij auto's niet alleen vanwege hun esthetiek en fucntie, maar hij speelt met de betekenissen die ze representeren in onze moderne maatschappij: snelheid, status, kracht.

 

 

Janine Schimkat

Met glas, keramiek, porselein, siliconen, water, licht en geluid bouwt Janine Schimkat haar eigen fantasiewereld; een Utopia waar schoonheid domineert. Vaak gebruikmakend van bestaande Latijnse benamingen van organismen om een soort wetenschappelijke onderbouwing aan haar zelf gecreëerde universum te geven.

 

 

 

 

Het werk van Tonneke Sengers is sterk gerelateerd aan architectuur. Van meet af aan. Ze studeerde monumentale vormgeving aan de Gerrit Rietveld Academie waarin de samenhang tussen beeldende kunst en architectuur centraal stond. Haar muurschilderingen en muursculpturen gaan in dialoog met de architectonische ruimte zelf. Bovendien hebben ze vaak elementaire architectonische aspecten zoals skylines en gevelvlakken als uitgangspunt.

 

 

Kees de Vries werkt met zout. Zout is immers een van de mooiste materialen die er op de wereld te vinden zijn. Puur wit met de schittering van de zon erin. Meditatief, reinigend, minimalistisch, er worden allerlei eigenschappen aan zout toegekend. Kees de Vries speelt met het materiaal en onderzoekt de verschillende mogelijkheden om de eigenschappen van zout in kunst te gebruiken. Het resultaat zijn zowel wandobjecten als groeivormen. Hierbij laat hij het zout groeien tot tafels, borden, glazen... een verbazingwekkend procédé met geraffineerde resultaten.

 

 

Willem van Weeghel

Kinetische kunst

 

In het werk van Willem van Weeghel staat beweging als beeldend middel centraal. De veranderende structuren die ontstaan bewegen zich in de overgangsgebieden tussen chaos en orde, tussen grilligheid en wetmatigheid, tussen veranderlijkheid en rust. Als een verzoening van tegenpolen.

 

 

 

Karin Rianne Westendorp heeft in 2010 AKI ArtEZ Enschede, Autonome Kunsten 4D/Media Kunst afgerond. Maar haar hart ligt bij tekenen. Hierbij maakt ze eerst een vel papier zwart met houtskool en gaat vervolgens het wit terug gummen. Hiermee kan ze hele dunne, beweeglijke lijnen stevig in het vlak zetten. Haar werk nodigt uit om twee keer te kijken, het trekt je de diepte in.

 

 

 

Marinke van Zandwijk

 

In het werk van Marinke van Zandwijk staan glazen bellen centraal. Het blazen van glazen bellen is de basis voor haar beeldtaal. Doordat ze de bellen zelf blaast, kan ze elke bel een eigen gezicht, een eigen karakter geven. Zo maakt de verschillende families bellen die ze samen en verhaal laat vertellen. Hiervoor gebruikt ze stoere materialen zoals touw en staal als aanvulling. De wisselwerking tussen het breekbare en transparante glas en de robuuste stalen vormen en ruige touwen benadrukt de kwetsbaarheid van het glas.